Lerida

Leży pośród rolniczego regionu nad rzeką Segre, dopływem Ebro. Także pamięta rzymskie czasy, a jej historyczną rolą była straż nad granicą Katalonii i Aragonii, od czasu, gdy jeden z książąt wizygockich wybudował tu silną fortecę, wzmocnioną następnie przez Arabów w VIII w. Położenie Leridy na wysokim skalistym wzgórzu determinowało strategiczną rangę miasta, wielokrotnie niszczonego podczas różnych wojen.
Dziś na szczycie wzgórza widnieją mury zamku i wieże starej katedry, a stare miasto ściśnięte na stromym zboczu wzdłuż Calle Mayor, wąskiej, przypominającej uliczkę arabskiego bazaru, ma kilka pięknych zabytków. W pałacu La Paheria, rzadkim przykładzie świeckiej architektury romańskiej z XIII w., mieści się ratusz. Nowa katedra, neoklasyczna z 1764-90, restaurowana po pożarze w 1936 r., stoi naprzeciw gotyckiego gmachu szpitala (XV w.) z pięknym patio; mieści się tu dziś Muzeum Sztuki Nowoczesnej i instytut naukowy. Na wzgórzu zamkowym otoczonym murem obronnym, ruiny zamku wysadzonego w powietrze przez Francuzów w 1810 r. i stara katedra gotycka z XIII w., z elementami architektury romańskiej; strzelista nawa główna jest jednym z najpiękniejszych przykładów budownictwa cysterskiego w Katalonii. Obok późnogotycki wirydarz.
Północne tereny prowincji Lerida obejmują najwyższe partie Pirenejów, ciągnących się także przez północne rejony prowincji Barcelona i Gerona, od granic Aragonii do Morza Śródziemnego. Najdalej na zachód, otoczona terytorium francuskim i najwyższymi pasmami górskimi (Pico de Ane­to — 3404 m nprn.), rozpościera się dolina Aran, najpiękniejsza w całych Pirenejach. Wśród lasów i łąk pociętych strumieniami, leży miasteczko VIELLA. Okolice te były kolebką chrześcijańskiej państwowości; już w IX w. istniały na tych terenach królestwa Ribagorza i Sobrarbe, zalążek późniejszej Aragonii. Wsie i miasteczka mają tysiącletnią historię i wiele zabytków, zwłaszcza TAHULL ze swym romańskim kościołem S. Clemente, z którego freski eksponowane są w muzeum w Barcelonie. W SORT, SALADRU, BOHI zachowały się także romańskie budowle sakralne. Wieże kościołów z szarego granitu dominują nad osadami skupionych w dolinach grupami kamiennych domków. Najważniejszą z tych górskich miejscowości jest SEO DE URGEL u zbiegu rzek Valiry i Segre; jej katedra (Seo) rozpoczęta w Xl w., jest jednym z najważniejszych zabytków romańskich Katalonii. Wokół rozpościera się niewielka dzielnica zabytkowa; błądząc wąskimi uliczkami wokół romańskich kościołów S. Miguei i Sagrada Familia mamy wrażenie, jakbyśmy przenieśli się w czasy średniowiecza. Biskup z Seo de Urgel jest od 1278 r. współregentem Andorry; dawniej dzielił ten tytuł z hrabią Foix po francuskiej stronie Pirenejów, później z królami Francji, dziś z prezydentem Republiki Francuskiej. Ta maleńka górska republika w dolinie Valiry żyje z turystyki i handlu; jej obywatele należą do najbogatszych mieszkańców Europy. Do Andorry można wjechać albo od południa z Seo de Urgel (20 km doskonałą szosą), albo od północy szosą od granicy francuskiej (punkt graniczny i celny Pas-de-la-Case), skąd 33 km do miasta Andorra la Vella przez przełęcz Port d'Envalira (2407 m npm.) zimą okresowo zamkniętą z powodu wielkich opadów śniegu.

Czytaj dalej:

Nasze Serwisy

  • www.Szwajcaria.biz.pl
  • www.Moja-Holandia.pl

Nasi Partnerzy