Madryt

Na miejscu spalonego w 1734 r. Alkazaru, pamiętającego czasy średniowieczne, Filip V rozpoczął budowę ogromnego pałacu; wokół niego rozbudowywało się miasto, przedtem zamknięte od wschodu bramą Puerta del Sol (Brama Słońca), od południa rzeką Manzanares, od zachodu parkiem Casa del Campo. Dzielnica „Centro" to dziś madryckie stare miasto, z leżącym na uboczu od głównych arterii Plaza Mayor zbudowanym w początkach XVII w. na polecenie króla Filipa III (jego pomnik konny stoi pośrodku). Czworobok otoczony jednakowymi, 4-piętrowymi kamienicami, służył jako miejsce uroczystości, widowisk, walk byków i autos-da-fe. Plątanina uliczek zabudowanych poczerniałymi, bezstylowymi - kamienicami, ciągnących się wokół bazyliki S. lsidro el Real (1626-51), która po pożarze w 1936 r, straciła całą wartość zabytkową, ożywia się wieczorem, gdy setki małych restauracji, barów i tawern wypełnia tłum madrilenos, pijących wino i piwo przy długich kontuarach zastawionych półmiskami tapas, a przede wszystkim dyskutujących bez wytchnienia i o wszystkim. Ci potomkowie dawnych majos uwiecznianych przez Goyę na freskach, gobelinach i obrazach przedstawiających życie Madrytu z przełomu XVIII i XIX w. zachowali wiele odrębnych zwyczajów, a mimo ciągle rosnącego tempa współczesnego życia pielęgnują tradycję przeciągających się długo w noc towarzyskich zebrań — choteos i tertulli przy winie i kawie. W niedziele położony na skraju tej dzielnicy Pl. Cascorro przemienia się w rostro, czyli „pchli targ". Można tu kupić wszystko, od starego żelastwa i jarmarcznych bohomazów do najwartościowszych dzieł sztuki. PI. Tirso de. Mo­lina otoczony dziesiątkami malutkich restauracyjek i tanich pensjonacików w starych, ciemnych kamienicach, jest dobrym miejscem dla obserwacji codziennego życia proletariacko-drobnomieszczańskiego Madrytu. Podobna do „Centro" jest także dzielnica Arganzuela ciągnąca się aż do rzeki Manzanares. Wznosi się tu majestatyczny, ozdobiony freskami Goyi, kościół S. Francisco el Grande (1776-84), klasycystyczny z gigantyczną kopułą o 32 m średnicy oraz łuk triumfalny bramy Puerta de Toledo.
Otoczenie placu Puerta del Sol, upamiętniającego nazwą dawną bramę miejską (stąd mierzy się wszystkie odległości w Hiszpanii), ma charakter czysto handlowy. Ulice Carretas, Espoz y Mina, Monte­ra, Carmen i Preciados są nieprzerwanym ciągiem wystaw sklepów; są tu też dwa największe domy towarowe stolicy — „Galerias Precia­dos" i „El Corte Ingles". Plac łączy z pałacem królewskim przy Pl. Oriente (pomnik Filipa IV według obrazu Velzqueza) wąska Calle Mayor. W pobliżu klasztor Conventa de las Descalzas Reales założony przez infantkę Joannę, córkę Karola V w przebudowanym pałacu królów Kastylii. Wspaniałe wnętrza renesansowe, muzeum z kolekcją gobelinów flamandzkich według projektów Rubensa, rzeźb i obrazów. Ogromny Pałac Królewski jest zespołem różnych muzeów. Najciekawsze — to prywatne komnaty Burbonów ze skarbcem, salony oficjalne zdobione przez Tiepola, Luca Giordano, Bayeu i Goyę oraz Królewska Zbrojownia (Real Armeria) założona przez Karola V z kolekcją bezcennych zbroi i broni z różnych epok. Pałac ma fasadę 140-metrowej szerokości i dwa skrzydła zamykające dziedziniec Plaza Armeria. Zbudowany jest w stylu klasycystycznym według projektu włoskiego architekta Giovanniego Battisty Sacchettiego i Hiszpana, Ventury Rodrigueza. Obok budowana od stu lat katedra Sta. Maria la Real de la Almudena, naprzeciw gmach opery (1818-50).

Czytaj dalej:

Nasze Serwisy

  • www.Szwajcaria.biz.pl
  • www.Moja-Holandia.pl

Nasi Partnerzy