Sewilla

Jest miastem od wieków opiewanym przez poetów i pisarzy. W Sewilli rozgrywa się tragedia Don Juana, ginie bohaterka „Car­men" Bizeta, uwodzi kobiety Cyrulik Sewilski. Tu Cervantes napisał powieść o Don Kichocie z Manczy, tu urodzili się Diego Ro­driguez da Silva Velazquez i Bartolome Esteban Murillo, tu tworzyli Alonso Cano, Juan de Valdóz Leal i Francisco de Zurbarri. Sewilański folklor jest najbogatszy w Hiszpanii, a andaluzyjski strój flamenco tu właśnie stał się najbarwniejszy. Początków miasta należy szukać w epoce kolonizacji fenickiej w VIII w. pne. Podbił Sewillę Juliusz Cezar i odtąd Hispalis stała się głównym miastem Betyki. Niezatarte piętno wyryło na obliczu miasta panowanie mauretańskie trwające do 1248 r., zwłaszcza okres, gdy stała się stolicą kalifów almohadz­kich (II poł. XIl w.). Po rekonkwiście muzułmańska ludność opuściła miasto, ale po okresie upadku Sewilla rychło nabrała znaczenia jako siedziba dworu Piotra I i druga stolica królestwa Kastylii.
W XVI w. skupił się tu handel z Ameryką, a „Casa de Contractación de Indias" regulowała sprawy związane z administracją koloniami. Twierdza konstytucjonalistów w latach 1812-13, w II połowie XIX w. znacznie uprzemysłowiona, stała się ostoją postępu w zacofanej, feudalnej Andaluzji. Zachowała jednak charakter patrycjuszowski, a jej budowle miejskie i pałace arystokratycznych rodów reprezentują najświetniejsze tradycje architektury hiszp. „Złotego Wieku".

Nasze Serwisy

  • www.Szwajcaria.biz.pl
  • www.Moja-Holandia.pl

Nasi Partnerzy