Historia - od VII w. do XI w.

Podbój arabski
W 711 r. wódz berberyjski Tarik ibn Zijad przekroczył Cieśninę Gibraltarską i rozbił nad rzeką Guadalete wojska wizygockiego króla Roderyka. Wkrótce zajął Kordobę i Toledo. W ciągu dwuch lat cała Hiszpania, z wyjątkiem terenów między Kordylierą Kantabryjską i Atlantykiem, stała się — pod nazwą al-Andalus — prowincją kalifatu Omajjadów z Damaszku, a potem bagdadzkich Abbasydów, przejmując wiedzę i kulturę arabską, która z kolei kontynuowała tradycję nauki i kultury hellenistycznej. W 756 r. ostatni potomek Omajjadów, Abd ar-Rahman, zwyciężył wojska berberyjskie i w rok później został niezależnym emirem. Powstało wówczas na ćwierć tysiąclecia potężne państwo (w latach 929-1031 niezależny kalifat) o wielonarodowym składzie, trzech religiach i kulturze będącej syntezą elementów islamistycznych, żydowskich, rzymskich i gockich. Przez Hiszpanię wiedza i kultura orientalna, spadkobierczyni hellenistycznych tradycji, przeniknęła do Europy.

Rekonkwista
W VIII w. na północy kraju zaczęły powstawać chrześcijańskie organizmy państwowe: królestwo Asturii (ok. 720), później Asturii i Leonu, obejmujące także Galicję, następnie królestwa Nawarry i Aragonii. Cesarz Ludwik Pobożny założył na terenach Katalonii Markizat Gocki, późniejsze hrabstwo Barcelony. W X w. na pograniczu Leonu i Nawarry, w rejonie nieustannych walk z Ma­urami (tak określano muzułmańskich mieszkańców al-Andalus, będących potomkami Arabów, Berberów i „muladies", czyli tubylców, którzy przyjęli islam i muzułmańską kulturę), wyodrębnił się niezależny organizm państwowy — Kastylia (od castillos — zamków obronnych licznie budowanych na tym obszarze) przejmując czołową rolę w drugim etapie rekonkwisty, II poł. X i Xl w. Po okresie walk i przewagi muzułmanów za życia niezwyciężonego wodza Alman­zora (976-1002) nastąpił szybki postęp rekonkwisty, związany z rozpadem kalifatu i podziałem al-Andalus na dziesiątki taif, czyli małych królestw i emiratów, często sprzymierzających się z władcami chrześcijańskimi przeciw współwyznawcom. W 1085 r. Alfons VI, król Kastylii zdobył Toledo. Rekonkwistę zahamowali fanatyczni muzułmańscy Almorawidzi, przybyli z Afryki, którzy podbili al-Anda­lus, lecz wkrótce wchłonięci przez wyższą kulturę bogatego kraju ustąpili miejsca równie fanatycznym Almohadom. Z kalifami almohadzkimi toczyły ciężkie walki rycerskie zakony Santiago, Calatrava, Alcantara i inne. Przełom nastąpił po zwycięstwie koalicji chrześcijańskich królestw i zachodnioeuropejskich krzyżowców pod Las Navas de Tolosa (1212); upadek al-Andalus był już tylko kwestią czasu.

Nasze Serwisy

  • www.Szwajcaria.biz.pl
  • www.Moja-Holandia.pl

Nasi Partnerzy